12-3-2000 Projecten van de 40-dagenaktie
1. De inrichting van het gemeenschapscentrum in de streek PARQUE FLORA, in de periferie van NOVA IGUACU, 45 kilometer ten westen van Rio de Janeiro.
In deze streek leeft bijna een kwart van de bevolking onder de armoedegrens. Er zijn daar bijna geen voorzieningen als water, riolering, onderwijs, gezondheidszorg en openbaar vervoer. Vanuit de parochies is het idee ontstaan om een gemeenschapscentrum te bouwen, met als voornaamste doel hulp te bieden aan arme families. De kinderen zullen daar basisvoeding en onderwijs krijgen. Er wordt geen onderscheid gemaakt naar religie of huidskleur. De bouw van het centrum is reeds ver gevorderd. De inrichting ervan willen wij, met uw hulp, op ons nemen. Bovendien zal speciale aandacht worden besteed aan het verkrijgen van goed aangepast lesmateriaal.
2. Hulp aan- en bescherming van kinderen in PALMEIRAS DE MISSÕES
Diep in het binnenland van Rio Grande del Sul, de zuidelijke staat van Brazilië ligt het stadje Palmeiras de Missões. Een oud provinciestadje, met een klein centrum en daaromheen uitgestrekte woonwijken. Niet te vergelijken met onze moderne stadswijken, de woningen zijn opgetrokken uit afvalhout, karton en zinken platen die de bewoners ergens hebben gevonden en daarmee hebben ze hun eigen optrekje gebouwd. Vaak is het niet meer dan één ruimte waarin alles geschiedt. In de meeste gevallen is er elektriciteit en water, maar riolering ontbreekt. Op onverharde stoffige straten spelen kinderen en ook honden zoeken daar het vuilnis af om wat eten bij elkaar te scharrelen. In een van die woonwijken "Seis de Mao" staat, wat verscholen, een groot uit bakstenen opgetrokken huis van de zusters van Franciscus van Sales. Dit tehuis biedt opvang aan zo'n 80 a 100 kinderen. Het functioneert onder de bescherming van de plaatselijke kinderrechter en is van grote betekenis voor de veelal zeer arme bevolking.Dankzij deze instelling vinden veel kinderen een waardig onderkomen en ook bescherming. Zij blijven in het tehuis tot ze zich zelfstandig kunnen redden. Veel kinderen verlaten het huis slechts nadat een beroepsvorming is gegarandeerd. Anderen verblijven er permanent vanwege chronische lichamelijke en mentale gebreken. Het gaat hier om mensen die niemand hebben die zich iets van hun lot aantrekt, ook al zeggen de statuten dat de leeftijdsgrens voor de verzorging zeven jaar is. Het tehuis fungeert ook als crèche, waar moeders hun kinderen kunnen onderbrengen terwijl zij gaan werken om in het onderhoud van hun gezin te voorzien.
15-1-2000 Oecumenische Vesper
In deze eerste Vesper van het nieuwe jaar willen wij stilstaan bij de figuur van de apostel Johannes. In sommige tekstgedeelten lijkt het of Jezus een voorkeur heeft voor deze jonge leerling. Ergens anders komt diezelfde Johannes naar voren als iemand die graag voor zichzelf een goed plaatsje in het hemelrijk opeist (Marcus 10, vs 35-45). In de brieven die hij als oude man schrijft, krijgen wij weer een heel ander beeld te zien: dat van een vader die zijn kinderen aanspoort toch vooral de onderlinge liefde te bewaren (I Joh. 4, vs 7-14). Daarvan zullen wij samen zingen: ubi caritas et amor -daar waar liefde woont en vriendschap- Deus ibi est -daar is God. Wij hopen dat velen van u komen meezingen, meebidden en meevieren.
Datum: Zondag 30 januari 2000
Plaats: Hervormde Kerk, Naarderstraat, Laren
Aanvang: 19.00 uur
Voorgangers: em. pastor J. Willems en mw. drs. I. Fokkens-de Jong
Muzikale medewerking: Ecclesiakoor van de Mariakerk o.l.v. Jean J.M. Janssen
Orgel: Joost Veerman
15-1-2000 Kerkbalans 2000
'Geloven in groei'
Het motto van Kerkbalans 2000 luidt: 'Geloven in groei'. Het nieuwe millennium begint wat Kerkbalans betreft dus optimistisch. En daar zijn redenen genoeg voor.
Want onverminderd groot is de kerkelijke inzet van vele vrijwilligers, het groeiend oecumenisch besef, de geestelijke vernieuwingsbeweging en de vernieuwde aandacht voor het religieuze.
Groei
Die groei is belangrijk, en de kerken dragen daaraan hun steentje bij. Jaar in jaar uit werkt de kerk ten voordele van gelovigen en niet-gelovigen: ze herinnert aan de spirituele kant van het bestaan en helpt God te ontdekken.
Om dat werk te kunnen doen heeft de kerk personen, diensten, gebouwen en materiaal nodig. En daarvoor is geld nodig. "Laten we niet terugschrikken voor deze nuchtere vaststelling. In Nederland leeft de kerk van wat zij krijgt van haar leden", aldus de folder van Kerkbalans.
Slijk der aarde
Geld is niet alleen het 'slijk der aarde', zo verzekert de folder van Kerkbalans. Het is meer dan een ruilmiddel, omdat het een enorme symbolische kracht heeft: "Wij kunnen in de manier waarop wij het besteden, tot uitdrukking brengen wat wij waardevol vinden."
Zo wordt het bijvoorbeeld besteed aan het werk dat de kerken doen. Daarom voeren de kerken jaarlijks actie: om geld in te zamelen om de kosten te dekken. De kosten van samen kerk-zijn, van samen groeien in geloof. En van samen geloven in de groei van mensen.
