15 november 1926 - 14 oktober 2004
Het was voor ons zo gewoon: het koor van Frans Dijkman. Hij dirigeerde niet alleen zijn kerkkoor, maar bespeelde zelf meestal daarbij tevens het orgel. Niet één koor, maar twee: het Sint Jan-GoedeHerderkoor en in andere samenstelling de Schola. Hij was er op zondag in de Hoogmis of door de week bij de bijzondere vieringen zoals huwelijksvieringen en uitvaartdiensten. Ieder die een beroep deed op zijn muzikale inzet werd steeds zeer hartelijk ontvangen door Frans en zijn vrouw Martha die ook zelf meezong in het koor van Frans. Wij waren vertrouwd met hem in onze Sint Jansbasiliek. Tot voor kort. Want op donderdagmiddag 14 oktober jl. is Frans Dijkman overleden. Frans is gedurende 45 jaar hecht met onze Larense katholieke gemeenschap verbonden geweest.
Op 1 september 1959 werd Frans Dijkman de dirigent- organist van de Goede Herderkerk. Toen de parochie van de Goede Herder en die van Sint Jan de Doper één parochiegemeenschap werden op 28 februari 1978, werd Frans ook dirigent- organist in de Sint Jansbasiliek. Op 8 juli 1984 namen wij samen met hem afscheid van de Goede Herderkerk. Frans heeft ons jarenlang verwend met zijn muziek en de zang van zijn koren. De koorleden zelf hadden plezier in zijn leiding. Hij gaf zijn meerstemmig koor bij de bijzondere gelegenheden ook een bijzonder accent door de ‘stemmen’ van de solisten die hij aantrok. Aan de begeleiding van vieringen of het kooroptreden bij concerten zijn uiteraard vele repetities vooraf gegaan. Wij zijn Frans en alle koorleden zeer dankbaar voor al hun inspanningen en de prachtige resultaten daarvan. Meer dan ooit realiseren wij ons nu wat Frans gedurende een lange tijd voor onze parochiegemeenschap heeft betekend. Hoe betrokken hij steeds was. Hij was een markante figuur die zijn dienende functie persoonlijk opvatte. Een bijzondere man, die een eigen sfeer kon scheppen. Wij zijn hem dankbaar voor alles wat hij voor ons heeft gedaan, week in, week uit. Ook voor alle concerten, die hij met zijn koor jaarlijks gaf: het Kerstconcert, het Paasconcert en het Herfstconcert. Deze vonden plaats in onze basiliek en hadden door de grote toeloop van de Larense bevolking een oecumenisch karakter, alhoewel op het programma vooral katholieke liederen en componisten stonden.
Bij het Kerstconcert op tweede Kerstdag vorig jaar schreef ik op mijn programmaboekje kort enkele citaten van Frans, omdat ik die karakteristiek vond voor de manier waarop Frans elk onderdeel van het programma aankondigde. “Een canon, u weet wel wat dat is, een canon zing je door elkaar. Dat doe je bij een lied niet. Dat is niet acceptabel. Luistert u naar deze compositie van Jan Mul.” Die compositie heette “Corde et Animo”. Ook die titel doet mij aan Frans denken. Zo was hij immers zelf bezig, met hart en ziel.
Frans hoorde soms ook meer dan er was: “Dat zou mooi zijn, strijkers erbij, pauken erbij, dit koor erbij. Met Pasen.” Bij het Andante Religioso zei Frans: “Ze zeggen wel eens dat muziek begint, als woorden niet meer in staat zijn iets te zeggen.” Psalm 148 van M. Dijker was het laatste lied van het Herfstconcert op 9 november 2003. Dit lied begint met: “Looft de Heer vanuit de hemel, looft Hem in den Hoge.” Moge Frans nu zijn bij Hem wiens lof hij steeds heeft gezongen.
Jos Joosen, Vice- voorzitter van het parochiebestuur
